محبوبا شاید وقت آن باشد که مرهمی بر دلم بکشی.....
بار دیگر نگاهی ...عنایتی ... بر من ندار بیانداز....
من جز دعا و اشک و ناله هیچ ندارم ....
کفم خالی است....
بر من مسکین اجابتی.....
دوباره بر من دیکته کن که هوایم را داری.....
برچسب:
نویسنده: پرنیا فراهانی